Dopisek ręczny: Załącznik do decyzji Starostwa Powiatowego w Wilejce z dnia 31 marca 1938 r. Nr L-1-23/III ?/37  Pieczęć: Komisarz Ochrony Lasów

PROGRAM GOSPODARSTWA LEŚNEGO
folw. Bućki, gm. Chocieńczyckiej, pow. Wilejskiego
sporządzony na okres l0-letni 1937/38 - 1946/47r. 

folwark Bućki III. stanowi własność braci Wacława i Romualda PLEWAKÓW, położony jest w gm. Chocieńczyckiej. pow. Wilejskiego, tuż nad granicą Państwa z Rosją Sowiecką.

 Odległość od miasta powiatowego Wilejki -  50 klm.
    ‘’           ‘’  najbliższej st. kol. Usza        -   20  ’’ 
    ‘’           ‘’  Urzędu Gminnego, poczty i Posterunku
                       P.P.  w Chocieńczycach       -   7 ‘’      
 

Obecni właściciele Wacław i Romuald  PLEWAKOWIE są właścicielami folwarku  Bućki III. na mocy układu pojednawczego z dnia 17 września 1927 r. zatwierdzonego przez Sąd Okręgowy w Wilnie.

Ogólny obszar folwarku Bućki III. w/g planu sporządzonego przez mierniczego Czesława Jankowskiego w 1928 wynosił – 38,48 ha, w tem lasu około -  20,00 ha. Reszta stanowią pastwiska, zarośnięte łąki i grunt orny.

Teren pagórkowaty, gleba piaszczysta – gliniasta. Las uznany za ochronny. Graniczy od południa i południowego – wschodu z Rosją Sowiecką ; od południowego – zachodu z ornemi gruntami wsi okolicy Bućki i wsi Bućki; od zachodu / północnego- zachodu/ z kępą lasu około 4 ha. folw. Bućki II. i od północy z gruntem ornym własnym i pastwiskiem, a od północnego – wschodu z zarośniętymi łąkami własnymi.

Las folw. Bućki III.  obciążony był serwitutem pastwiskowym na powierzchni 9.83 ha w południowo - wschodniej części  lasu na rzecz wsi Bućki II i III. gm. Chocieńczyckiej. Likwidacja tego serwitutu jest w toku załatwiania przez władze powiatowe.  W/g umowy dobrowolnej zatwierdzonej juz wydzielono w zamian za zlikwidowanie serwitutu 4.99 ha gruntu leśnego ochronnego z warunkiem pozostawienia tego obszaru w kulturze leśnej  w południowo –wschodniej części lasu, jak to przedstawia zakreskowany obszar  na załączonym szkicu drzewostanowym.

Obecnie więc po zlikwidowaniu serwitutu ogólny obszar folw. Bućki III

wynosi............................................................ 33,49 ha,
a w tym lasu ochronnego .................................16,61 ha
Południowo-zachodnia część lasu na powierzchni około 3 ha stanowi dobrze zwarty młodnik sosnowy w wieku 10-20 lat z pojedyńczą domieszką świerku. Środkowa część  lasu powierzchni około  4 ha stanowi drzewostan sosnowy w wieku 40 – 60 lat o umiarkowanem zwarciu z pojednawczą domieszką świerka tego samego wieku  i z podszytem świerkowym do lat 20. 

Wschodnia i północno-wschodnia część lasu na powierzchni  9,61ha stanowi stare wyręby porośnięte kępami sosny,  świerku,  i olchy czarnej w wieku do lat 20  nieregularnie porozrzucanych po całej porębie. Pokrywę stanowią przeważnie trawy, a poza ten mchy, paprocie i poziomki. Miejscami w starodrzewiu części środkowej występuje zadarnienie, bardzo silnie na starych porębach wschodniej części lasu.

Ustalenia rozmiaru i sposobu użytkowania lasu na 10-lecie

Na okres najbliższego 10—lecia 1937/3338 r. – 1946/1947 r. projektuje się jednorazowy wyrąb w zimie 1937/38 r. całej środkowej części starodrzewia na pow. 4 ha / oznaczone na szkicu lit. b/. Jednorazowy wyrąb jest uzasadniony małym obszarem lasu, a drzewostanów  rębnych w szczególności, oraz wobec wielkiej odległości lasu od kolei i od siedzib właścicieli, z których jeden mieszka w Wilnie, a drugi w Mołodecznie. Wobec tych warunków jedynie na większą ilość lasu można znaleźć kupca i odpowiednio las ten spieniężyć.

Wyrąb będzie dokonany zasadniczo zrębem czystym. Lecz z pozostawieniem nasienników. Nasienników nie może być mniej niż 150 szt. i muszą to być drzewa sosnowe o pierśnicy nie mniejszej 20 cm, drzewa zupełnie zdrowe i  z dobrze rozwiniętymi koronami, a przy tym równomiernie zamieszczone po całym obszarze zamierzonego wyrębu. Pniaki ściętych drzew należy zaraz p dokonaniu wyrębu dokładnie na biało okorować.

Odnowienie lasu

Wobec pozostawienia nasienników, odpowiednie projektowanego wyrębu przyjmuje się sposobem naturalnym przez samosiew. Wszelkie luki powstałym w ten sposób młodniku, zostaną zalesione przez siew, lub sadzenie sosny i świerka na wiosnę trzeciego roku po dokonaniu wyrębu. Pasanie inwentarza na takiej porębie jest zabronione do osiągnięcia przez nowopowstały młodnik 20 lat wieku. Zalesienie sztuczne  wschodniej części lasu projektuje się, wobec zupełnego zlikwidowania serwitutu, które nastąpiło ostatecznie w roku 1937. Zalesianie sztuczne tej halizny o powierzchni około 9,61 ha projektuje się dokonać wiosenną 1938r. przez siew lub sadzenie sosny i świerku, a w następne lata  projektuje się uzupełnienia. Istniejące tutaj kępy młodników, olchy, sosny i świerka będą zachowane, o ile będą zwarte i nieuszkodzone, a tym samym potrafią w przyszłości stworzyć drzewostan. Resztę poręby należy zalesić siewem lub sadzeniem sosny i świerka w czasie podanym wyże, przy czym wskazane jest wprowadzenie domieszki dębu i jesionu. W ten sposób wykonany program gospodarstwa leśnego da możność należytego wykorzystania przez właścicieli rębnego już drzewostanu. Całkowite zalesienie tej poręby wraz z uzupełnieniami będzie dokonane w terminie do dnia 1 czerwca  1940 roku. Pasanie inwentarza na całym obszarze lasu jest wzbronione.

/ Za brata Wacława i za siebie podpisał /

                                                                             Romuald Plewako